Bedrijfsbezoek bij het Scapino Ballet in Rotterdam

woensdag 17 juli 2019

Bedrijfsbezoek bij het Scapino Ballet in Rotterdam

‘Valerie en ik hebben het als erg leuk ervaren! Het was een kijk in weer een hele andere wereld, erg leuk om dit van zo dichtbij te zien.’
– Eva en Valerie, koppel 2019

Het Scapino Ballet in Rotterdam is de bestemming van deze bedrijfsontmoeting.
Voordat het koppel bij de locatie naar binnen stapt zien ze hoe er verschillende mensen om de beurt aan komen fietsen, hun fiets stallen en naar binnen lopen. De dansers wonen allemaal in de buurt zodat ze met de fiets of zelfs lopend naar hun repetitie locatie kunnen komen.

Bij binnenkomst in het pand blijft het gezellig druk, iedereen komt na elkaar binnen en zegt elkaar heel vriendelijk en vrolijk gedag. De begroetingen zijn voornamelijk in het Engels, dit is ook de voertaal binnen het dansgezelschap. Dit is omdat Scapino een divers en internationaal dansgezelschap van 24 mannelijke en vrouwelijke dansers heeft.

Het koppel zijn deze keer twee dames, Eva en Valerie. Zij zijn gekoppeld sinds eind maart van dit jaar. Ze worden ontvangen door Nicole Rust (medewerkster educatie afdeling) en Melissa (stagiaire bij Scapino).
Het pand waarin het Scapino Ballet werkt heeft meerdere verdiepingen, er is een lift aanwezig en het koppel maakt hier gebruik van want één van de dames van het koppel zit in een rolstoel. Ze gaan met elkaar de lift in, opweg naar verdieping één.

Eenmaal in de lift blijkt dat de liften eigenlijk een hindernis zijn en de dame in de rolstoel liften erg onprettig vindt en er zelfs angstig voor is. Omdat het gebouw meerdere verdiepingen heeft en het koppel een rondleiding krijgt over deze verdiepingen is het de bedoeling dat er vaker gebruik gemaakt wordt van de lift. Dit is zeker een drempel voor haar en toch zet ze door en gaat ze met lef haar angst hierin aan, samen met haar maatje!
Het bezoek gaat van start op de eerste verdieping in de kamer waar Nicole en Melissa werken. Hier wordt eerst veel uitgelegd over het Scapino Ballet en de werkwijze van hen bijvoorbeeld over: hoe lang het al bestaat, hoe groot het is, over de dansers, de voorstellingen, etc. Het koppel is erg nieuwsgierig en vooral Valerie stelt veel vragen.

Het Scapino Ballet is een grote groep mensen bij elkaar waaronder 24 dansers en 25 man ondersteunend personeel werkzaam in onder andere marketing, communicatie, social media, financiën, educatie en productie. Bij dit team horen ook de vaste fysio therapeuten, de mensen die ervoor zorgen dat de kleding en attributen (zoals make-up, schoenen en eventuele accessoires) na elke voorstelling schoongemaakt worden, gestreken en helemaal klaar voor gebruik zijn. Daarnaast hebben ze ook een eigen team van kledingontwerpers die voor alle kostuums zorgt.
In het pand hebben ze alle mensen die nodig zijn en ook alle ruimtes die ze nodig hebben, zo is er naast de danszalen met balletvloeren ook een eigen fysio ruimte en ontwerp ruimte. Ook hebben ze eigen wasmachines, drogers en strijkplanken die meegaan op elke tournee.

Het koppel krijgt een rondleiding door het gebouw en zien al deze ruimtes. Ook ontmoeten ze verschillende medewerkers. Zij hebben allemaal een hele open houding, zijn nieuwsgierig en stellen vragen aan beide dames. Zo was een vraag wat het doel van de bedrijfsontmoetingen is en gaven de medewerkers aan dit een heel mooi project te vinden. Nicole benoemd ook dat ze een samenwerking hebben met stichting Dance for Health. Een organisatie die zich inzet om met dans de kwaliteit van leven, in bijzonder dat van mensen met Parkinson, te verbeteren.
De visie bij Scapino bestaat uit de gedachten dat als je ervoor open staat, alles mogelijk is. Er zullen dan heus wel iets van aanpassingen nodig zijn en daarin willen ze bij Scapino graag kijken naar wat er wel mogelijk is.
Dit zit dus al in hun visie en toch wilde ze in deze bedrijfsontmoeting nog meer in leren en geïnspireerd in worden, mede daarom dat ze het belangrijk vond dat wij bij hen langskwamen.


Kijken bij een dansles ballet techniek:
'De dansers dansen in de les elke keer met iemand anders, ze hebben allemaal andere nationaliteiten, daardoor ook een andere leefwereld en dat maakt dansen met elkaar en elke keer met iemand anders dat ze veel van elkaar kunnen leren. Doordat ze elke keer met iemand anders dansen, met een andere leefwereld, komen ze elke keer iemand tegen van wie ze iets kunnen leren.’ – Inzicht van Valerie.

Na de rondleiding mocht het koppel bij een dansrepetitie kijken, dit was een ballet techniek les. Wat het koppel ook wilde weten was of de dansers hiernaast ook nog werken. Dit is niet zo want het dansen bij dit gezelschap is dit hun fulltime baan. Daarbij zijn zij topsporters in hun vakgebied.

Wat het koppel direct opviel in de les was dat de dansers de dansoefeningen niet steeds met dezelfde persoon deden en dat ze juist afwisselde met wie ze de oefening danste. Valerie vond die afwisseling prachtig om te zien! Ze doet een mooie uitspraak hierover, namelijk dat de dansers die in de les elke keer met iemand anders dansen, een andere nationaliteit hebben en daarom dus al een andere leefwereld. Doordat ze met elkaar dansen en ook weer elke keer met iemand anders, kunnen zij veel van elkaar leren.

Als de repetitie op zijn einde loopt komt de danseres Bonnie Doets bij het koppel zitten en gaat ook met hen in gesprek. Bonnie is een beroemde danseres bij het gezelschap om meerdere redenen. Zo is ze het langst betrokken bij het gezelschap en danst al 25 jaar bij hen. Zo lang bij één dansgezelschap dansen is bijzonder omdat dansers vaak na enkele jaren weer door naar een ander dansgezelschap gaan. Ook is het uitzonderlijk dat ze al zo lang op dit topniveau danst want Bonnie is inmiddels eind 30 en voor topsporters is dit een leeftijd om minder intensief te gaan sporten of zelfs te stoppen. Bonnie is nog niet gestopt en danst nog steeds, wel minder want ze is nu ook balletmeester geworden bij het Scapino Ballet! Ook dit is uitzonderlijk, zo maakt dit alles haar al een bijzondere danseres!

Ze nam erg de tijd voor het koppel, beantwoorde vragen en gaf ook een inkijkje in hoe Scapino als dansgezelschap voor de dansers is.
Zo benoemt ze dat er veel verschillende choreografen om de beurt bij hen werken en elk hun eigen kijk en visie brengen. Zo geeft dit ook zeker veel inspiratie aan de dansers en in hun bewegingen. Ook geeft ze aan dat ze bij Scapino erg kijken naar de mogelijkheden van de dansers. Als de choreograaf iets wilt van de danser wat na veel oefenen echt niet lukt dan past de choreograag de choreografie net iets aan. Bij andere dansgezelschappen kan het zijn dat je dan direct van die plek gehaald wordt als danser en vervangen wordt. Bonnie geeft aan dat de sfeer bij Scapino erg persoonlijk en prettig is en dat je dus niet zomaar vervangen wordt gelukkig.

Ed Wubbe is de vaste- en hoofdchoreograaf en Bonnie legt zijn visie en zienswijze uit. Hij vindt dat het publiek zich moet kunnen identificeren met de dansers op het podium, bijvoorbeeld in de thematiek. Hij wilt de mensen geen illusie laten zien of een voorstelling die heel ver van hen af staat zoals eerder het geval is bij klassieke balletstukken, zoals de notenkraker, het zwanenmeer, etc.
Hij wilt dat het publiek weinig afstand ervaart tot wat ze zien, hij wilt een deel van de maatschappij op het podium brengen zodat het publiek zich hierin kan herkennen.

In gesprek met medewerkers:

‘We mogen meer stilstaan bij de maatschappij en ook naar de toegankelijkheid hiervan voor iedereen die hierin leeft. We kunnen nog op zoveel meer vlakken in mogelijkheden denken en handelen, dat is een mooi inzicht. Ik vind het ook onze plicht naar de maatschappij toe dat wij als Scapino hier meer mee doen.’ – Medewerker Educatie Scapino Ballet Rotterdam.

Na het gesprek met Bonnie mocht het koppel blijven voor de lunch en hebben ze samen met Nicole en Melissa gegeten. Na de lunch verzamelde de collega’s van hen in de ruimte waar het koppel al zat en zo vulde de ruimte zich met collega’s die aansloten om met elkaar te praten over het Scapino Ballet en de ervaring van Valerie en Eva samen als koppel. Het werd een mooi gesprek waarbij veel vragen over en weer gesteld werden, erg open gereageerd werd en persoonlijke ervaringen gedeeld werden.

Erik, de zakelijk leider van Scapino Ballet was ook bij dit gesprek aanwezig en stelde de eerste vragen en dat was hoe het koppel elkaar ontmoet had en wat de verwachtingen waren. Het koppel gaf aan met elkaar gekoppeld te zijn door Conn-act het maatjesproject en in de eerste ontmoeting elkaar voor het eerst ontmoet te hebben. Betreft verwachtingen, Eva gaf aan dat ze aan het begin nog niet goed wist wat ze kon verwachten. Ze wist de naam, dat het een jongedame was en dat ze rekening kon houden door te weten dat ze in een rolstoel zat. Ze vond het best spannend. Ook Valerie vond de eerste ontmoeting spannend.

Valerie vertelde ook dat zij heeft geleerd over wat Eva’s bijbaantje is en dat zij dit zo ontzettend tof werk vond. Valerie vertelde hier erg enthousiast over, voor Eva was het heel normaal werk en niet bijzonder. Ze werkt deze zomer op een camping in de horeca daar. Het enthousiasme van Valerie over Eva’s bijbaan deed Nicole stilstaan bij iets, namelijk dat de bijbaan van Eva voor een heel andere wereld is, iets wat zij niet of nauwelijks kent. Daaraan merkte ze dat werk dus heel belangrijk is voor mensen of je nou een beperking hebt of niet, net als waar je heen gaat voor je werk en waar je kan werken. Daarbij besefte ze ook dat samenwerken met iemand met een beperking ook enige aanpassingen en aanpassingsvermogen vraagt van de collega’s.

Erik heeft nog een vraag, aan Valerie: ‘Wat zou je later willen doen? Wat is je droom?’
Valerie benoemde dat ze graag mensen zou ondersteunen, in een verzorgingstehuis of iets dergelijks. Ook vertelde Valerie dat ze met een sociale opleiding bezig was en deze niet kan gaan afronden. Ze kan namelijk geen passende stage vinden om haar competenties te behalen. Een collega merkte op: ‘Wat een contrast, dan doe je een sociale studie en zou je ook een stage in deze sector kunnen vinden en dan neemt niemand je aan.’ Erik zei verbouwereerd dat het hier dus al begint voor haar.
Valerie laat het er niet bij zitten en neemt in ieder geval na overleg met school haar cijferlijst mee naar huis en hoopt vanuit hier verder nieuwe mogelijkheden te vinden.

Een reden van Nicole om een bedrijfsontmoeting met Conn-act te doen was het gedachtengoed vanuit Conn-act om te denken en handelen in mogelijkheden in elke situatie. Ze gaf aan dat dit bezoek hen daarin zeker nog kan inspireren en kunnen zorgen voor een stukje bewustwording hierin. Ze geeft aan dat zij nog weinig doen rondom een beperking. Toen het koppel langs zou komen ging Nicole bijvoorbeeld al meteen denken aan de toiletten, zijn die wel rolstoel toegankelijk!

Een vraag die hierop aansloot was of Scapino Ballet ook van plan is om meer met mensen met een beperking te gaan doen, of ze hier toekomstplannen in hebben. Erik benoemt dat zij hier zeker structurele ambities in hebben en dat daarbij komt dat het ook een uitdaging is op financieel gebied. Ze hebben hier geen eigen financiering voor en moeten daar dan dus aparte financiering voor aanvragen die vervolgens niet erg hoog is. Dit maakt het erg lastig en toch willen ze zich hier structureel mee verbinden.

Omdat Scapino Ballet vaak in theaters optreedt waren ze ook benieuwd of het voor Valerie makkelijk is om een kaartje in een theater te boeken en of zij in elk theater de zaal in kan. Valerie gaf aan dat zij in theater vanaf de rolstoel plekken de voorstelling kan zien en dat veel theaters deze plekken hebben. Wel is het zo dat de kaarten snel uitverkocht zijn omdat er minder rolstoel plekken zijn, zeker bij kleine theaters waar er sowieso al minder stoelen zijn. Dan is het zaak om zo snel mogelijk je kaartje te kopen als ze in de verkoop gaan.

Ook zijn de medewerkers nieuwsgierig naar wat Eva uit de koppeling heeft gehaald.

Eva geeft aan hoe zij door de koppeling veel bewuster is geworden van de rolstoel toegankelijkheid op openbare plekken en op straten als je daar met elkaar loopt, daar let ze nu veel meer op. Grappig is dat aan de hand hiervan een collega ook aangaf hoe het haar opviel dat Eva bij de lunch automatisch het bord van Valerie al aanpakte om het op tafel te zetten. Ze benoemde dat Eva en Valerie zo goed op elkaar zijn afgestemd en het zo automatisch lijkt te gaan bij hen samen.

Een vraag die aan de medewerkers gesteld werd was of zij ook iemand met een lichamelijke of verstandelijke beperking kende. Het bleek dat bijna alle medewerkers een familielid met een beperking hebben. Veel medewerkers wisten dit niet van elkaar. Zo blijken ze met elkaar (nog) meer overeenkomsten te hebben dat ze eerder dachten. Achteraf gaf Nicole aan dat het een mooi inzicht is voor haar om hier wat vaker naar te vragen of in door te vragen als je met een collega in gesprek bent. Zoveel collega’s hebben hier gemeenschappelijke ervaringen in en het kan erg prettig zijn om het hier met elkaar over te hebben.

Een collega deelde ook haar ervaring met mensen met een beperking: ‘Je ziet niet altijd of iemand een beperking heeft. Ik ben zelf slechthorend. Ik heb dus ook eigenlijk een beperking. Maar dit zie je niet.’

'We verschillen universeel van elkaar, iedereen verschilt van elkaar. Zo had ik een vriendin die in een rolstoel zat en zij ging weleens naar evenementen met bn’ers speciaal voor mensen met een beperking en ik wilde daar ook graag een keer heen want waarom mocht ik daar niet heen. Toen zei zij dat ik weleens ging sporten dat zij dat ook weleens zou willen doen maar dat zij dit nooit zou kunnen doen. Dit was een groot verschil tussen hen en een goed voorbeeld van de verschillen.’ – Medewerker Scapino Ballet Rotterdam.

Het voorbeeld van de collega geeft hierin ook weer aan dat er altijd verschillen zijn tussen mensen, met of zonder beperking. Bekijk deze juist ook samen en ook hier kan je weer elkaar leren. Zo heeft ook iedereen, met of zonder beperking, zijn of haar eigen uitdagingen en belemmeringen. Vanuit Conn-act inspireren we mensen ook om de belemmering te verdraaien door juist te kijken naar wat jouw kracht is van je belemmering! Dit werd ook tijdens het bezoek benoemt en collega’s gaven inderdaad aan dit een mooie en inspirerende kijk te vinden. Door een belemmering die je ergens in hebt kan het namelijk zijn dat je daardoor iets op een andere manier doet en hierdoor juist iets anders heel erg ontwikkeld. Bijvoorbeeld als je slechthorend of doof bent kan het zijn dat je beter oplet met je ogen en hierdoor meer visuele dingen registreert en hierdoor ‘meer ziet’ dan iemand die goed hoort. Of als je door je beperking afhankelijk(er) bent van je omgeving kan het zijn dat je juist kritisch naar je omgeving en netwerk gaat kijken en juist veel bewuster kiest wie je om je heen wilt en hierdoor een sterke, inspirerende en energie gevende omgeving om je heen hebt.

Het dansgezelschap is dus erg divers bij Scapino en ook de medewerkers die er werken. Nu was het koppel ook erg benieuwd of ze ook open zou staan voor een danser in een rolstoel?
Nicole vertelde dat ze een samenwerking hebben gehad met een danseres in een rolstoel. Dit was een samengewerkt met Danceable. De danseres in de rolstoel was gekoppeld aan een danser van Scapino. In het begin was het voor hen even zoeken wat wel en wat niet kon, daarna werd het zo normaal dat je in het stuk de rolstoel niet meer zag. De rolstoel werd juist het verlengde van de danseres. Zij was zelf een professionele danseres en kwam in een rolstoel door een spierziekte. Meer info hierover is op de website van Scapino Ballet te vinden.

‘Eerst is het eng en spannend en daarna merk je dat het steeds minder eng en minder onprettig wordt!’ – Medewerker Scapino Ballet Rotterdam.

Een andere vraag aan de medewerkers was of zij weleens of regelmatig uit hun comfort zone gaan. De medewerkers leken verrast door deze vraag en sommige gaven aan dat zij dit niet vaak doen. Ze deden dit niet of niet vaak omdat het voor hen juist heel makkelijk is om niet buiten je comfort zone te gaan. Dat ze automatisch binnen hun comfort zone blijven, door de routine, sleur en dagelijkse dingen. Ze gaven aan dat ze zich er heel bewust van zouden moeten zijn en dan iets doen om eruit te stappen.
Een andere medewerker gaaf aan dat hij recent juist wèl uit zijn comfort zone gestapt is. Hij heeft een cursus gevolgd en is hierdoor heel bewust uit zijn comfort zone gestapt. Hij gaf aan dat hem dit heel veel opleverde en dat hij elke keer eruit stapte door de cursus. ‘Eerst is het eng en spannend en daarna merk je dat het steeds minder eng en minder onprettig wordt!’

Met deze uitspraak kwam het bezoek tot een einde, de medewerkers bedankte het koppel en gingen weer terug naar hun werkplek. Ze liepen met elkaar weg en kletsten nog na. Nicole bleef nog even zitten en samen met het koppel deelde zij haar eerste ervaring van het bezoek. Ze gaf aan dat ze het een hele interessant en bijzonder bezoek vond. Ze benoemde ook dat ze er veel dingen voor zichzelf uit haalt, qua werk, vrije tijd en ook met kijk op de samenleving. Zo geeft ze aan dat ze Nederland nog niet heel erg gericht vindt op mensen met een beperking. En dat geeft haar ook weer het inzicht voor hen als organisatie dat ze meer mogen denken in mogelijkheden en dat zij als Scapino Ballet ook een functie voor de samenleving hebben.

Valerie en Eva vonden het ook een interessant inzicht dat meer mensen met iemand met een beperking te maken hebben dan dat je vanaf de buitenkant kan zien en dat mensen een beperking kunnen hebben zonder dat je dit van de buitenkant kan zien.
Het koppel gaf ook aan dat ze dit bezoek erg leuk vonden en het ook heel leuk vonden om over hun ervaring te vertellen.

Na het bezoek is er ook nog contact geweest met Scapino Ballet en zij zijn met elkaar in een brainstorm over hoe zij gaan meedoen met de inclusie, zo zijn ze erover aan het nadenken om iemand met een beperking in dienst te nemen.
Collega’s vonden het bezoek ook erg belangrijk en ook vonden ze het heel erg belangrijk om dit samen met elkaar te doen en te ervaren.
Het bezoek heeft extra inzichten gegeven en het belang benadrukt om meer met en rondom mensen met een beperking te doen. Praktisch gezien bijvoorbeeld ook de toegankelijkheid van het gebouw.

Het was een inspirerend en mooi bedrijfsbezoek bij het gastvrije en enthousiaste team van Scapino Ballet in Rotterdam.

Zorg_en_Zekerheid_zorgverzekering
oranjefonds
Hogeschool Rotterdam
boschuysen_logo-1
fd16f8b3-1ab4-46f4-bc66-eac0eeee6c68
hbo drechtsteden
Sluiten